Референдумов беше сепак децентрализирана, оптимистичка, граѓанска желба... или се лажам? Некако ми се чини дека сето ова не се случи исклучиво по личната иницијатива на Жерновски. Ако е така, понатамошната самоорганизираност на сите што се здружија по сопствена иницијатива, за да го дадат својот обол за да создадеме или сочуваме нешто убаво, беше успех. 96 % „За“, се успех. 750 „излези“ повеќе од кои било избори на исто ниво досега, се успех. Вонпартиски. Граѓански. Геро нека ме одјебе. И нека оди, заслужено, да лови брзопоточни пастрмки, ако така сака. Партиите се легални, а одамна нелегитимни „репрезентативци“ на нашите желби и/или интереси; нам, граѓаните, не само во Македонија, одамна ни е здосадено од институции коишто сопствените интереси ги претставуваат како општи. Еуфемистички „здосадено“. Преку глава од партискиот ортаклук. Со овој референдумски неуспех, вонпартиски, учиме како понатаму... без вас... со интернет, ФБ, Твитер и СМС, со Јутјуб и од врата до врата, со мегафони и сите останати хардвер ...
| | веќе видена

јас имам да кажам дека на сите вас на сите би ве ебале матер на сите по главите би ви газеле остарени мудри би направиле огради од вашите вештачки вилици потоа би ве терале да крцкате ореви беззаби моќници идејни трупови мрши само кога би можеле да станеме на време. топло пиво бев кај сликарката во мода има толку дражесен неред баш некни била на козметичар не се шминка не ѝ треба убава е на оној константен кравји начин мудра е онака ко мува која последна слетува на гомно да мерачи чесна е онака ко фукса која не си ја сака работата туку добива напад на кашлање кога треба да попуши патлак на некој маченик кој еден единствен пат во животот решил да повика фукса бев кај сликарката во мода и пивото ѝ беше топло. кур на точак сит се средиле престанале да пијат идат на базен секој ден ги надминуваат бившите крбли зборат за иднина се спремаат за странство пијат добри пива се гледаат во огледало само кога мијат заби а тоа го прават баеги често поради хигиена или совест да ги ...
сите 3 | | | веќе видена

Јавноста по којзнае кој пат е згрозена од трагичната смрт на 14 бегалци кои животите ги загубија на железничките шини на пругата Велес-Скопје, помеѓу станиците Рајко Жинзифов и Пчиња. Сите кои барем еднаш патувале со воз на тој правец, знаат дека сè до станицата Јане Сандански (а помеѓу Велес и Скопје ги има шест) просторот околу пругата е тесен, од двете страни опкружена е со густи, високи грмушки и дрвја и поминува низ Таорската клисура. Не е далеку сеќавањето на детето кое загина на пругата кај Згрополци, кое татко му го закопа и немо продолжи да се движи со надеж дека барем на другото дете ќе му овозможи посветла и посигурна иднина. Тие бегалци беа од Сирија, овие сега од Сомалија и од Авганистан. А бранот бегалци кои само транзитираат низ Македонија по трансверзалата југ-северозапад, од Грција до Германија или првата посигурна земја-членка на ЕУ која ќе ги згрижи и ќе им даде азил, не почна последниве два месеца . Ги гледавме и лани пролетта и летото додека како духови одеа покрај автопатот кон ...
сите 2 | | | веќе видена

Не сме какви што сме во очите на пците. Тие нè гледаат снижени, смалени, дребни. Со тоа се објаснува дрскоста на лајачите. Оттука нивната смелост да ни се загнат. Отаде нашиот страв и покрај нашата надмоќ.
| | веќе видена

„Дали сте за зачувување на автентичниот изглед на фасадата на Градскиот трговски центар“ - ќе биде прашањето на кое граѓаните на општина Центар ќе дадат одговор на денешниот референдум. Од нивното „за“ или „не“ ќе зависи дали една од современите архитектонски икони на Скопје ќе падне под налетот на интензивното преоблекување на градското јадро во комбинација од измешани стилови на неокласицизам и паладијанизам и ќе заврши како затворен мол, или и натаму ќе ја живее идејата на авторот да функционира како систем на покриени улици, еден авангарден концепт на отворена чаршија, модел кој отворен за натамошни иновации во истиот дух, но затворен за манипулации спротивни на неговата суштина и идеја. Златен кафез за ГТЦ Кога пред неколку години беше најавена реализацијата на владиниот проект „Скопје 2014“, малкумина веруваа дека градот ќе доживее толку драматична трансформација преку негово враќање кон конзервативни архитектонски стилови и правци од минатото, наспроти можноста да расте во стилот, вредностите и ...
| | веќе видена

Разговор помеѓу Александар Лефкоски и Влатко Чингоски ВЧ: За друго нешто те барам.. АЛ: Има барање од највисоко ниво... да се обезбеди возило за попис, значи, најди некоја методологија да се обезбеди, не мора да знае тој другиот директор, дали е наше или некое шо не е брендирано, дали некое од овие што се обезбедувачи шо работат, ваму, таму, најди некое некое возило, и кажи му на Саше, Саше ево ти возило на терен, имаш на располагање за време на пописот. Ал: До 15-ти, така директоре? ВЧ: Да, да, До 15-ти, додека заврши пописот. АЛ: Договорено. ВЧ: Ако има нешто проблеми, ќе ми јавиш, ама гледај... АЛ: Сигурно нема да има, ќе се слушнам сега со Сашо и нема никаков проблем да има. ВЧ: Е така, кажи му директорот ми се јави, ќе ви обезбедам тука возило и ќе ви го дадам на располагање, нормално, како што ќе ви го дадам така да ми го вратите, да нема некои проблеми таму. АЛ: Сигурно, не, ја ќе им го даам со мој шофер. Нема да им го даам тие да го користат. ВЧ: Добро. ВЧ: Сè што ќе ви треба, тука ви е, ...
сите 45 | | | веќе видена

Во една сува пештерска бездна горе во планините неодамна е најден скелет на човек кого некогаш, којзнае кога, или го залагало таму бестрашно љубопитство или го турнала паника од смртна закана. Немало начин за излез. Во камениот монолит над него е исклепан лик на средовечен човек (сигурно дело на неговата рака), кого неговите современици бездруго би го познале. Не е пронајдено ништо што би личело на алат. Наспроти сè, во мигот на својата сурова сосредоточеност, тој дошол до единствената замисла што преостанува - ѝ се приклонил на дарбата за овековечување. Се открил себеси во трајна состојба, во убав занес, без грчови на лицето. И мир му тече од коските. Алилуја! Петар Т. Бошковски (1936-2006), поет, романсиер, есеист, критичар, драмски автор, преведувач, антологичар. Автор е на книгите: Суводолица (поезија, 1962), Постела од трње (поезија, 1970), Огледи и критики (1978), Небесен камен (поезија, 1985), Критички одзиви (критики, 1986), Бел ветер (поезија, 1991), Прелеста на проѕирноста ...
сите 2 | | | веќе видена

Алтернативниот рок бенд Мугер Фугер го издаде својот најнов албум „Продолжи да сонуваш“ за независната издавачка куќа ПМГ Рекордингс. Станува збор за одличен албум и настан во ова невреме за целокупната македонска култура. Мугер Фугер го доживувам повеќе како музички проект отколку како бенд предводен од Сеад Хаџиќ-Сецко, чиишто резултати во континуитет без отстапки за иницијалните музички вредности се презентираат на сите албуми на Мугер Фугер. Иако во стилот на Мугер Фугер има испреплетување на повеќе жанрови или влијанија од неопсиходеличната музика, пост панкот, алтернативната музика, фанкот или рапот, поентата е што Мугер Фугер прави навидум неспоивото да биде споиво преку соработка реализирана со силни индивидуалци, за на крај да добие сосема солиден резултат. Така, во креирањето на „Продолжи да сонуваш“ меѓу другите учествуваат: Сецко Сеад Хаџиќ, Енко Енис Хаџиќ, Горан Трајкоски, Васко Атанасоски, Сашко Костов, Ристо Солунчев, Ивица Димитриевиќ, Тања Тас.... Албумот има 10 композиции, ...
| | веќе видена

Во ова 15-минутно видео, дваесетина јавни личности, граѓани и активисти зборуваат за нивниот личен однос кон ГТЦ, спомените што ги врзуваат со овој објект, за значењето кое овој објект го има за нив... Преку личните приказни, испреплетени во колективната меморија на скопјани, како и со архитектонските аргументи, дознаваме зошто менувањето на изгледот на ГТЦ би било вистинска катастрофа.
| | веќе видена

Има една чудна песна во усната литература на Слободан Мицковиќ самозадолжен за паметење на своите сограѓани, песна што си ја преприкажувам по којзнае кој пат, прашувајќи едно те исто. Син на еден голтар од Битола, син на татко пијаница, син одден наден претепуван до смртно премалување оти дома немало ни капка ракија за исушената душа, ќе се изгуби без трага и глас, за дури по три години да се јави од белиот свет со писмо дома: „Мили тате, за тебе зима нема! Можеш да пиеш колку што сакаш, а чести сè живо и мртво. Имам пари ко песот болви. Јас сум ти сега мамец за крокодили!“ Единствен боже мој, ти без престан пијан од своето творештво, само ти еден знаеш и сакам да ми кажеш од каде доаѓа таа толку чиста нежност на безумната пожртвуваност кај крајно понижените луѓе? Петар Т. Бошковски (1936-2006), поет, романсиер, есеист, критичар, драмски автор, преведувач, антологичар. Автор е на книгите: Суводолица (поезија, 1962), Постела од трње (поезија, 1970), Огледи и критики (1978), Небесен ...
сите 3 | | | веќе видена

Ноќта помеѓу 23 и 24 јули, Фројд имал сон кој стана можеби најславниот сон воопшто, втемелувајќи го сонот на психоанализата, нејзиниот прв камен на искушението. Фројд тогаш бил на одмор во Белви, во околината на Виена, и некое време морал да ги напушти своите пациенти што биле на терапија – тоа сè уште биле почетните времиња на аналитичката терапија. Меѓу нив била и пациентката на која Фројд ѝ дал измислено име, Ирма. Како што вели самиот, Ирма била во деликатна положба, бидејќи имало лично пријателство. Во секој случај, Фројд настојувал да ги избрише трагите од реалната личност. Терапијата ја прекинал кога симптомите кај пациентката сè уште траеле. Токму ден пред сонот го посетил заедничкиот пријател, во сонот преименуван како Ото, и му рекол дека состојбата на Ирма не е сосема добра. Фројд ги разбрал неговите зборови како префрлување, ја запишал историјата на болеста на Ирма (за како своја одбрана да му ја предложи на заедничкиот пријател М.) и во таква состојба отишол на починка. И сонувал. Голема сала – ...
| | веќе видена

По извонредното видео на Климе од К-15 во кое „обелодени“ разговор со Никола Груевски , истиот лик повторно се огласува, но овој пат за референдумот за ГТЦ: „Денеска дојдов - се загинав. Градов се изменил, барок, споменици, тоа може е убаво, ама ќе дојдеме ние - не можеме да го познаеме градов. Единствено што остана како ориентир, вака за мене, е Градскиот трговски центар. Ако од градски трговски го направат селски трговски, што правиме бе ние?!“
сите 4 | | | веќе видена

-Кој си ти? Јас ќе ти кажам Гавриле: Ти си момчето што ќе живее вечно! -Кажи ѝ дека си гениј Гавриле, кажи ѝ... кажи ѝ дека си најголемиот гениј што постоел во историјата на универзумот – уште пред големиот Биг Бенг. Кажи ѝ! Престани Рацине! Со кого зборуваш? – ме прашуваше исплашено. Вечерта ја минавме во нејзиниот топол стан со поглед на плоштадот, иако во тоа време Скопје немаше плоштад. Го припиваше своето голо тело до моето како никогаш да не била љубена, не сфаќајки дека не можам да ѝ дадам ништо, оти во мојата потрага наречена „Кој сум јас“ немаше место за никакво Ти. Tat tvam asi. Тоа ти си. Го избегнував нејзиниот поглед знаејќи дека ако погледнам поблиску ќе ја пронајдам жената што ја љубев кога имав дваесет и пет и решив кој сум: Гаврил Уметникот. Зошто ли сега беше тешко да се најдам себеси, кога сум стар и за неа, и за своето уметникување? Додека ми вари чај, а дождот се чини трае цела вечност, гледам низ прозорецот, го гледам бедникот во својата количка, плочникот, ...
сите 3 | | | веќе видена

Незадоволни од игнорантскиот однос на властите и министерот за образование и наука Абдулаќим Адеми кој упорно одбива да се сретне со нив, вчера неколку илјади средношколци протестираа во центарот на Скопје. Колоната средношколци се движеше од фонатаната во Градскиот парк, а поддршка добија и од неколку илјади студенти кои тргнаа од платото на УКИМ. Пред да се упатат пред зградата на МОН, двете групи се споија пред владата, каде студентите симболично им предадоа факел на студентите и легнаа на земја, оддавајќи им почит на убиените студенти во Кенија. Според некои проценки, на маршот учествувале 13.000 студенти и средношколци. Фотографии: Ванчо Џамбаски
сите 134 | | | веќе видена

Кога во германскиот Бундестаг ќе се отвори расправата за депортираните, прегладнети и убиени Ерменци во периодот меѓу 1915 и 1923 година, ќе се дојде до јасна формулација. Зборот кој го подразбира злосторството над народот - геноцид, досега го користеа само одредени пратеници. Официјалната позиција на германската влада беше следната: жалење да, но за геноцид никогаш ни збор - ни усмено, а особено не писмено. Поимот „геноцид“ беше контаминиран. Сепак, тоа сега се менува. Германската канцеларка Ангела Меркел сега тој збор го изговара и дури за тоа се усогласи и со претседателот Јоахим Гаук. Тоа претставува вистинска сензација на која долго се чекаше. Имаше многу причини за вербална воздржаност. Социјалдемократската партија (СПД), која е традиционално длабоко вкоренета во турското имигрантско милје во Германија, едноставно се плашеше за гласовите на гласачите доколку геноцидот врз Ерменците, кој меѓу историчарите ширум светот е неспорен под тоа име, го прогласи за официјален став на Германија. Во повеќе од 20 ...
сите 44 | | | веќе видена

Којзнае од каде се изнајдоа, но и во нашево мало место дојдоа голтачи на пламен на годишниот сведен со панаѓур. Сме слушале а не сме верувале: ќе запалеа гламна со бубаќ, ќе го повлечеа пламенот в уста и диво ќе го ригнеа надвор исто како прикажаните змејови. Просто ни се одземаше гласот, сосема ни запираше здивот. Еве, си мислевме, еден сој луѓе што можат да го покорат светот како ништо! Можеби оти никој од нас не би употребил таква мошт само за сеир, не можевме да се начудиме дека беа кротки како јагниња и скромно се гоштеваа од нашите празнични трпези. Гледајќи ги со восхит в очи како да излегле од волшебна приказна, им бевме бескрајно благодарни што решиле да дојдат дури ваму водени не од полза туку од добрата мисла ни нас да не нè остават. Ќе остане да се памети дека и кај нас еднаш не од воени палежи ама од чиста забава се голтало пламен. Петар Т. Бошковски (1936-2006), поет, романсиер, есеист, критичар, драмски автор, преведувач, антологичар. Автор е на книгите: ...
сите 4 | | | веќе видена

Разговор помеѓу Гордана Јанкуловска и Илија Димовски ИД: И сеа јас сакам сеа да им закачиме притвор, да ти кажам право... ГЈ: А пуштена е пријавата, предадена е? ИД: Значи има материјали, работи и Пере, тој криви... ГЈ: Важи бе, нека каже... ако му треба на него помош, да притиснеме. ИД: Со кого да... да зборам ја со Зврлевски? ГЈ: Со него ти збори, он нека си ја поднесе пријавата, па после ако треба кај Марко ќе ургираме... ИД: Е па веќе е дојдено, они контактирале веќе со Славица, таа шо е во Велес обвинителката, она се тегавела... ГЈ: Ахаа.. ИД: И не е лошо... ГЈ: ...епа заврти му на Марко ако има проблем... ИД: Ај само прати ми го бројчето... ГЈ: Ако има проблем врти ми на мене... важи, договорено. Ти види за ова шо ти пишав... ИД: Да, да, јавено е секаде Горде, јас не... не мора да ме проверуеш... ГЈ: Добро, добро, ја знаеш морам... мене тоа ми е работа... ИД: Хахахаха... ГЈ: Ајде ИД: Ај само прати ми го од Марко бројчето... ГЈ: Важи Иле, одма, чао. Разговор помеѓу Драган Павловиќ ...
сите 45 | | | веќе видена

- Ало, Миле. - Повелете, претседателе. - Види, ја више не идам у Брисел... - Мхм... Да не го утнавте со Емил авионот од Порторож? - Не бе, па ти... Никој нема да ме прими овде. Еве два дена шетам ко глуво куче низ градов. Само овој нашиов Гомковиќ ме прими. - Тоа беше оној новинарот шо че му ја скршеше глаата Петрит Сарачини со сталако? - Да бе, тој. Многу добро дете. Слуша се што ќе му кажеш. - Кај го најдовме таков? - Од тоа списочето на Гордана е. Знаеш, она вика и говедо да е, Македонец е. И у право е, да знаеш. - Аха... А видовте ли таму некој плац, претседателе? - Нема бе овде слободни плацеви. Има некои згради мади... Него, за друго те барав. Знаеш ли ти дека не ме прими ни Еди Рама? А договорено беше. И напишавме у агендата дека ќе се сретнеме. - Ш...р, пичка му матер! Индијанец! - Па си викам, да му организираме едно две илјади души да му протестираат. - Во Тирана? - Да бе, у Тирана. И да му влезе некој наш и да му врзе пет шест шамари. Онака пред камери... - Ама претседателе... Тогаш нема да ...
сите 54 | | | веќе видена

Таксист сум. Завчера накај три попладне во кола ми влегува стар познајник и насмеан од уво до уво ме прашува како сум. ‒ Добар ‒ му одговарам и го прашувам каде да го возам. ‒ Дома, друже, да одморам малку. Се правам наудрен и го прашувам каде е неговата дома, иако точно знам каде живее. Само сакам да му укажам дека никогаш не сме биле и нема да бидеме на „друже“. ‒ Си забораил? ‒ се насмевнува и ми ја кажува адресата. Обајцата молчиме дваесетина секунди. ‒ Од каде да возам? ‒ го прашувам. ‒ Од каде сакаш, не ми е важно ‒ ми одговара и го почнува она што го очекував: ‒ Моеше да бидеш голем чоек, ама... до карактерот ти е, не моеш да мислиш дека си најпаметен... треба некоаш и глава да се наведне, да се ќути, јебига... од коа те знам само нешто критикуеш, никој не ти чини... ‒ Тоа е, таков сум. ‒ Не може да си таков, мисли на фамилија, гледам и ќерка ти ја туркаш во неволји, по пленуми... со Стојанче... Бери памет бре Миле... ‒ Не те разбирам, како да берам памет? ‒ ми пука филмот. ‒ Така, глеј си работа, ...
| | веќе видена

next