Никулец

За да сфатиме како авионот може да лета, да го замислиме воздухот околу нас како океан, океан од воздух . Ако сфатиме како водата успева да подигне на својата површина предмети кога тече под нив и покрај нив, ќе го разбереме подобро и принципот на летање на авионите . Ако врземе даска за брз моторен чамец, ќе видиме дека таа ќе остане на површината на водата сé додека моторниот чамец се движи, затоа што брзото поминување на водата под даската развива сила која ја истиснува даската нагоре. Кога движењето престанува – притисокот исчезнува и даската тоне. Авионите кои се движат низ воздух може да се подигнат нагоре, затоа што воздухот врши притисок на нивните крила . Воздухот при тоа се однесува исто онака, како и водата кон даската. Меѓутоа, авионот се подигнува нагоре и на уште еден начин. Кога воздухот поминува покрај крилата на авионот, оној дел од воздухот кој се движи преку горната површина на крилата струи по непозната крива линија. На тој начин, како да се создава безвоздушен простор над површината на ...
| | веќе видена

Основниот принцип кој и овозможува на подморницата да нурне под површината на водата или да исплови на површината, е многу едноставен. Поголемиот дел од современите подморници имаат два трупа или корита. Водениот товар е сместен помеѓу внатрешното и надворешното корито , во простор сличен на шуплината која се наоѓа помеѓу две лушпи. Кога подморницата е спремна за нуркање , се отвараат два вентили кои се наоѓаат на дното од тенкот или резервоарот за товар, па во тој резервоар навлегува морската вода. Воздухот од резервоарот излегува низ горниот дел на вентилите и подморницата почнува да тоне. Ако подморницата треба да исплови на површината , вентилите се затвараат и воздушниот притисок го присилува воздухот да влезе во резервоарите. На овој начин водата се испумпува низ вентилите на дното и подморницата се крева. За да би се управувала подморницата, да се спушта и крева нагоре низ водата , постојат хоризонтални крми прицврстени на нејзиниот труп. За придвижување пак на подморницата напред , се користи крма ...
| | веќе видена

За да му оддаде почит на цивилното население кое настрадало за време на Првата светска војна , уметницата Néle Azevedo направи споменик кој траеше само неколку часа. Таа изработи 5000 мали скулптури од мраз и ги постави на скалите на плоштадот Чемберлеин , во Бирмингем. Нејзиното дело не траеше долго, но луѓето кои дојдоа да го видат, имаа момент за да размислат и да запомнат – колку може животот да биде кршлив и кревок и колку е сурова војната . На крајот, не остана ништо…совршена метафора, совршен симбол на пустошот што го прави војната.
| | веќе видена

Триесет сантиметри долги шајки обично се користат за спојување и заковување на некој предмет, но тоа не е единствената работа која може да се направи со овие метални игли. John Bisbee бил толку многу заинтригиран од тоа како клинците можат да се редат, па одлучил да отиде чекор понатаму и да ги претвори железните алати во возбудлива уметност . Мантрата на овој уметник, кој речиси цели три декади се занимава со проектот, е: „ Само шајки, секогаш различно. “
| | веќе видена

Во 1982 година, еден млад работник за Дизни , создаде кратка и едноставна анимација под налсов „ Винсент “ ( Vincent ). Овој виртуелно непознат лик, беше Тим Бартон . И покрај краткоста на делото, со времетраење од само 6 минути, мошне јасно е демонстрирано потеклото на оние стандардни, готски, бартонски класици, како „ Кошмарот пред Божиќ “ ( The Nightmare Before Christmas ), „ Мртва Невеста “ ( Corpse Bride ), „ Франкенвини “( Frankenweenie ). Протагонистот во овој краток филм е Винсент – седумгодишно момче, кое навидум ни се чини како мошне обично, се додека не се разоткрие неговиот копнеж да биде „ како Винсент Прајс “. Иронијата зад ова, произлегува од фактот дека нараторот на фимот, е токму Винсент Прајс . Супериорен во улогата на раскажувач, тој дава еден тон кој единствено би можел да се поврзе со аудио-визуелна хорор приказна – полн со трепетлив глас, кој поттикнува страв. Но, оваа премногу драматична нарација, повеќе ни буди ведро чувство, одошто реален страв – совршено изведена како би се повикала ...
| | веќе видена

Научниците открија прилично неверојатни работи во вселената во 2014 година. Неколку планети, вклучувајќи ја и првата планета слична на Земјата, во една погодна ѕвездена зона. Астронoмите открија трио на супер-масивни црни дупки, ѕвезди во процесот на спојување во една џиновска, како и ѕвезди создадени од дијаманти. Но, некои од највозбудливите нешта, беа откриени во нашиот соларен систем. Ги вклучуваме: првите прстени забележани околу астероид, облаци од водена пареа исфрлени од џуџестата планета Церера, распад на астероид и, она штo се верува дека е нова џуџеста планета, билиони километри во далечината. Да не заборавиме – и за прв пат слетавме и на комета. 1. Во април, астрономите ја открија првата планета по големина колку Земјата, лоцирана во погодна ѕвездена зона – регион каде може да постои течна вода. Концептот на авторот ја прикажува планетата по име Кеплер , 11 пати поголема од Земјата. Целта е да се пронајде друга планета мошне слична Земјата, а оваа – иако повеќе личи на роднина отколку на близнак ...
сите 8 | | | веќе видена

Најверојатно и Чикаго има проблеми со дупки на улиците . Но, мозаичните решенија на герила уметникот Jim Bachor се генијален начин за решавање на проблемот. Тој ги пополнува дупките со прекрасни мозаици со цвеќиња. Ова и буквално може да се нарече „ Улична уметност “. Еве што вели Jim Bachor за својата работа: Обидувањето да оставиме свој белег во овој свет ме фасцинира. Античката историја ме фасцинира. Волонтерската работа на археолошките ископувања на Помпеја ми помогна да ги спојам овие два мои интереси во мојата уметност. Во античкиот свет, мозаиците се користеле за да се прикажат слики од секојдневниот живот. Овие шарени парчиња од камен и стакло поставени во малтер, биле фотографии на империите од далечното минато. Мермерот и каменот не избледуваат. Малтерот е малтер. Еден антички мозаик изгледа потполно исто онака, како што сакал да изгледа уметникот кој го создал пред повеќе од два милениума. Што друго може да докаже таков вид на опстојувачка моќ? Оваа идеја едноставно ми е неверојатна. Користејќи ги ...
| | веќе видена

Кон крајот на 1940-те години, шпанскиот уметник Пабло Пикасо (1881-1973), започнува да создава керамички дела. Во тој период, своите лета Пикасо ги минува на Азурниот брег во јужниот дел на Франција. Инспириран од кристалната светлина и јасните бои на Медитеранот, уметникот го посетува малото крајбрежно гратче Валори , каде во 1946 година се одржувала годишна изложба на керамика. Таму е импресиониран од квалитетот на делата на престижното ателје за керамика „ Мадура“ во сопственост на Сузан и Жорж Рамие , кои го примаат во својата работилица, давајќи му пристап до сите алатки и ресурси, потребни за да ја изрази својата креативност во облик на керамика. Во замена за гостопримството, ателјето ќе ја произведе и продаде неговата серија. Оваа соработка со локалната работилница траела цели 25 години. Работата со глина, Пикасо ја наоѓал релаксирачка, совршена за летните денови и без исцрпувачки барања како сликарството. Најпрвин започнал со создавање на едноставни функционални предмети, како чинии и чаши, за потоа ...
| | веќе видена

„Концертот“ на Јоханес Вермер , „Афионите цветови“ на Ван Гог , „Бура во Галилејското Море“ на Рембрант . Ова се некои од најпознатите и најскапите слики некогаш украдени. Иако сеуште се водат за исчезнати, наскоро ќе бидете во можност да ги видите сите на куп, за прв пат во музеј. Па, така некако. Музејот на украдена уметност , е виртуелна изложба создадена од Зив Шнајдер , дипломиран студент на TSOA во Њујорк, кој повторно ги „изложува“ украдените ремек дела. Шнајдер конструирал сосема едноставна, неукрасена соба со бели ѕидови – налик на типична уметничка галерија – каде наредил дигитални дела од базата на податоци на ФБИ и Интерпол. Воведната изложба на музејот, ќе содржи дела од грабежот на музејот Изабела Стјуард Гарднер во 1990 година (вредни околу 300 милиони долари), исчезнати дела од Националниот Музеј на Ирак по американската инвазија од 2003 година и реликвии од Националниот Музеј на Авганистан каде 70% од колекцијата е украдена или уништена во текот на изминатите 35 години. За да ...
| | веќе видена

Низ папратите на волшебната шума со високи крошни и со повикот на дивите птици наоколу, камени очи ја набљудуваат земјата. Сплотени со камењата и стеблата на дрвата, мистериозни скулптури на домородци , како едно со природата се наоѓаат насекаде, засекогаш чувајќи го својот домороден рај. Се наоѓаме во o кругот Данденонг , Викторија , во предградието на Мелбурн, Австралија. Близу до набиениот пат сместен в o бујна лединка, лежи светилиштето на Вилијам Рикетс – човекот зад речиси стоте глинени скулптури, маскирани среде прашумата. Сенишно, бајковите искуство: лица на мажи, жени, деца, се појавуваат качени на карпи, набљудувајќи не од дрвјата како што се движиме по патеките кои водат до пештери и пукнатини во планините, обраснати во мов. Рикетс не бил некој особено искусен или технички супериорен вајар, но со цел да ја изрази својата почит кон Абориџините , на чија култура бил посветен долг период, ја одбрал уметноста и скулптурата. Иако по потекло не бил Абориџин, себе си се сметал за присвоен од ...
| | веќе видена

Во денешно време, скоро секој фотограф користи некаков вид графички софтвер за да им даде финален допир на своите дела. Во минатото, кога човекот бил пред технологијата, уметниците се служеле со „ оргиналната верзија “ на нивниот интерес. На некои уметници доволно им е ништо повеќе од чиста имагинација за да создадат ремек дела. Други пак преферираат модел како референца за анатомија. Што ако овие апстрактни модели биле вистински луѓе?
| | веќе видена

„ Brand New Paint Job“ e насловот на проектот на дигиталниот уметник Џош Рафман , претставен во Њујорк изминатата година. Во проектот се претставени серија дела од големите модерни сликарски мајстори, во тродимензионално, дигитално опкружување. Колекцијата се состои од скромни ентериери (спални соби, училници, кујни и телевизиски сетови), целосно прекриени во текстури и декоративни мотиви, собрани од познати уметнички дела. Розево-сивите госпоѓици на Пикасо , магливите цветови на Моне и заситените точки на Лихтенштајн , делуваат како кожа завиткана околу бар столиците, скалите и електричните уреди во ова дигитална онлајн заедница.
| | веќе видена

Младинскиот Културен Центар ( МКЦ ), најбитната институција од областа на културата, со долго годишно искуство во поттикнување, развој и афирмирање на творештвото на младите генерации од сите културни сфери, во сабота на 17-ти јануари, го одбележува првиот настан во новата 2015 година – токму неговиот „ Роденден “. Влезот е слободен за целата роденденска програма. Во галеријата МКЦ ќе биде поставена изложбата насловена „ Простор, Човек, Симбол ” на Александар Станкоски . Со поетско-сценскиот перформанс „ Песнило “, во кино-салата Фросина ќе настапат повеќе од 20 поети: Владимир Котески, Ивана Стојковска, Игор Трпчески, Цветанка Колева, Васил Божикалиев, Слаџана Шимрак, Васко Маглешев, Драгица Јорданоска, Даниел Карески, Снежана Стојчевска, Андреј Ал-Асади, Љупка Антеска, Кристијан Јорданов, Ана Стојаноска, Мартин Богатиноски, Ева Петрушевска, Митко Гогов, Николина Василевска, Перо Сарџоски, Стефан Марковски, Иван Шопов, Александар Станојков, Дончо Мишовски. Во салата 25 Мај , настапуваат домашните музички ...
сите 16 | | | веќе видена

На 14 јануари 2014 , со почеток од 19 часот , во ГЕМ Клубот во Старата чаршија, Ана Ацеска ќе одржи предавање на тема „ Етничките идентитети и јавниот простор во поделениот град: Мостар, Босна и Херцеговина “ . Настанот е во организација на Центарот за истражување на национализмот и културата – ЦИНИК . Оттаму велат: Врз основа на серија на квалитативни истражувања во градот Мостар во Херцеговина, ова предавање ќе зборува за врската меѓу етничките идентитети и јавниот простор во етнички поделениот град. Во фокус ќе бидат прашањата за тоа како поедниците и групите во поделениот град ги конструираат своите етнички и други идентитети во урбаниот контекст, но и за тоа како политиките на локално и меѓународно ниво ги разбираат истите. Резултатите од истражувањата укажуваат на потребата да се ревидираат некои од доминантните научни концепти и политики поврзани со етнични поделениот град. И што е уште поважно, резултатите укажуваат дека е време повторно да се отвори едно од основните, но подзаборавени прашања на ...
| | веќе видена

Со креативно око, случајниот набљудувач може да забележи карактери и лица во секојдневните предмети околу себе. Францускиот уметник Gilbert Legrand оди чекор понатаму, сликајќи ги и модицифирајќи ги инаку здодевните предмети, преобразувајќи ги во симпатични карактери и давајќи им нов живот. Legrand и допушта на својата имагинација да дивее, сликајќи сосема мали детали на секојдневните објекти, за да ни помогне да ги видиме истите онака како тој ги гледа и доживува. Доколку им се додаде лице и можеби нозе и раце, четката за бојадисување може да стане повредена лисица, шарката од вратата да стане злогласен продавач, а ножиците-заљубен пар во заносен бакнеж. Целта на овие креации на Legrand е да ни помогне да ги пронајдеме забавните детали кои се кријат насекаде околу нас.
| | веќе видена

Скулпторот Patrick Dougherty , комбинирајќи ги своите столарски вештини со љубовта кон природата, создал повеќе од 230 интересни тематски скулптури, во изминатите 30 години. Од испреплетени млади фиданки, до масивни вители и форми кои потсетуваат на птичји гнезда. Patrick Dougherty е роден 1945 година, во Оклахома и студирал историја на уметност и вајарство на Универзитетот во Северна Каролина. Во 80-тите години на минатиот век, почнал да ги проучува примитивните техники на градење и да екпериментира со гранчиња од дрва како материјал за конструкција. Неговата работа мошне брзо еволуирала од единечни парчиња на утврдени поставки, до монументални грандиозни дела поставени во животната средина. Скулптурите може да се сретнат насекаде низ светот: Шкотска, Јапонија, Белгија и на многу места во Соединетите Американски Држави.
| | веќе видена

Оригинален наслов: Into the woods 25 декември, 2014 (САД) „Во Шумата“, каде соработни беше и македонското студио за анимација и визуелни ефекти ФХ3Х, започнува со прикажување на 8-ми јануари во киното Cineplexx. Филмот на Роб Маршал , од мјузикл преминува во детска приказна, од детска во мрачна приказна, од мрачна приказна во комедија. Во него, Мерил Стрип во улога на Вештерката , ги поучува карактерите на важните животни лекции од популарните детски приказни како Пепелашка, Црвенката, Трнорушка, Џек Убиецот на Џинови . Сценарист е Џејмс Лапин , а покрај Мерил Стрип, улогите во филмот ги толкуваат и Џони Деп, Ана Кендрик и Крис Пајн . Продукцијата на филмот е неговото forte . Оттаму номинациите и освоените награди во овој краток период од првата проекција. Најмногу се чекаше развојот врзан за учеството во избор за номинациите за Оскар за споредна женска улога, костимографија и дизајн, монтажа на звук, за што повеќе ќе знаеме по 15 јануари. „Овој проект претставуваше посебен предизвик бидејќи на него работеше ...
сите 3 | | | веќе видена

Со капи направени од гранчиња, со шаолови од мов или наметки од трска, овие диви, стари пензионери, се вклопуваат во пејзажот. Чудниве и многу интригантни фотографии се дел од фотографскиот проект наречен „ Очи големи колку чинии “ на финската артистка Riitta Ikonen и норвешката фотографка Karoline Hjorth . Со распоредување улоги на постари жители, поставени во големите природни убавини на Скандинавија , ова дуо е во потрага по евоцирање фантастични приказни и ликови од традиционалниот нордиски фолклор и митологија . Нивните модели се понекогаш соседи или пак роднини, а некогаш и странци кои ги сретнале во пензионерските центри, во клубовите за градинарство или пак во гостилниците за штрудли. Често имаат фасцинантни приказни. На пример, Agnes : Имала 90 години кога била фотографирана и неодамна, станала првата најстара жена во Норвешка која има изведено скок со падобран. Ikonen и Hjorth едноставно биле сигурни дека е совршениот лик кој би го отелотворил силниот северен ветер – една од главните теми во ...
| | веќе видена

Во 1793 година, симпатизер на Жирондинците ( анг. Girondist ) - Шарлот Корде, го убива францускиот револуционерен водач и радикален новинар Жан-Пол Мара , додека тој се бања. Прободувањето, во 1793 година го овековечува Жак-Луј Давид во делото „ Смртта на Мара ’’, портретирајќи го Мара како маченик, на исто ниво со пиетите во класичната уметност. Но, уметници низ историјата, како Едвард Мунк , создаваат многу покрвава верзија на настаните. Историјата на уметност е полна со прекрасно насликани дела кои опишуваат грозоморни акти и сценарија. Ви претставуваме десет од нив, кои верувам нема скоро да ги заборавите. Едвард Мунк, Смртта на Мара Толкувањето на Жак-Луј Давид за смртта на Мара е обоено на идеализиран начин, што дополнително придонесува за статусот на револуционерниот лидер, како маченик. Но, во 1907 година норвешкиот сликар Едвард Мунк, создава жестоко толкување за ова убиство, поставувајќи кревет. Оваа нова средина, заедно со голата фигура на Шарлот Корде, на делото му придава сексуален тон, полн ...
| | веќе видена

Кит Харинг е роден на 4-ти мај, 1958 година во Ридинг, Пенсилванија. Љубовта кон цртањето ја развива од најмала возраст, учејќи основни вештини за цртање од својот татко и популарната култура која го опкружувала, како Доктор Сус и Волт Дизни . По завршувањето на средносто училиште, се запишува на училиштето за професионална уметност во Питсбург, но набргу сфаќа дека нема голем интерес да стане комерцијален графички дизајнер, па само по два семестри го напушта. Додека престојува во Питсбург, продолжува самостојно да работи и учи, а веќе во 1978 година, има соло изложба во центарот за занаети и уметност во Питсбург. Истата година подоцна, се сели во Њујорк, каде наоѓа просперитетна, алтернативна, уметничка заедница надвор од галериите и музејскиот систем, сместена во центарот на малите уличките, клубовите и њујоршките метроа. Се спријателува со Жан-Мишел Баскијат и Кени Шарф , како и со многубројни музичари, перформери, графити артисти и писатели, кои го сочинувале јадрото на њујоршката алтернативна сцена . ...
| | веќе видена

next